Nawigacja

Lorem Ipsum

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed venenatis mollis lac us a egestas. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed venenatis mollis lac us a egestas.

CERTYFIKATY











Lorem Ipsum

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed venenatis mollis lac us a egestas. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Sed venenatis mollis lac us a egestas.

Sprawozdanie finansowe za 2018 rok.

NASZ PATRON

Jan Brzechwa

Nie lekceważcie fantazji.

Bez fantazji nie może powstać naprawdę nic wielkiego"         

                                                                Ambroży Kleks 

 

   Brzechwa Jan, właściwie Jan Lesman, urodził się 15 VIII 1900 roku w Żmerynce na Ukrainie,    a zmarł 2 VII 1966 roku w Warszawie. Poeta, satyryk, tłumacz, publicysta. Ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim, z zawodu adwokat, specjalista w dzie-dzinie prawa autorskiego. Debiutował 1920 jako satyryk, pierwszy tom wierszy dla dzieci wydał 1937r. W 1955 otrzymał nagrodę miasta stołecznego Warszawy za całokształt twórczości, w 1956r - nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci i młodzieży, a w 1965 - nagrodę Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za całokształt twórczości. W 1981 nakładem Państwowego Instytutu Wydawniczego opublikowano Wiersze wybrane Brzechwy.

 Poeta jest twórcą znakomitych wierszy dla dzieci, przede wszystkim utrzymanych w stylu satyryczno - żartobliwym, ale także poetyckich opowieści baśniowych. Odświeżył i przekształcił tradycyjne formy utworów dla dzieci - bajkę zwierzęcą i powiastkę, wprowadzając do nich elementy satyry i groteski, urozmaicając je grą słów, opartą na zaskakującym skojarzeniu, paradoksie i nonsensie. Swoisty styl twórczości Brzechwy, podobnie jak równocześnie z nim debiutującego w tej dziedzinie - Tuwima , zasługuje na miano "szkoły", która wydała licznych naśladowców.

Nie licząc utworów drobnych, wydawanych osobno, lub pozycji o charakterze użytkowym (m.in. Uczmy się chodzić, 1951; Wyssane z palca, 1958), sztuk scenicznych przeznaczonych dla szkół i świetlic (m.in. Teatr Pietruszki. Widowiska kukiełkowe, 1953: Wagary, 1953) oraz mniej istotnych w dorobku pisarza wierszowanych adaptacji tradycyjnych wątków ludowych (Czerwony Kapturek, Jaś i Małgosia, Kopciuszek, Kot w butach) - poeta wydał: Tańcowała igła z nitką, I wyd. 1937. Pierwszy zbiór satyrycznych wierszy Brzechwa dla dzieci, zawierający m.in. najbardziej popularne pozycje: Na straganie, Pomidor, Stonoga, Kłótnia rzek. Już tutaj zaznaczają się wyraźnie indywidualne cechy twórczości poety: celny dowcip, zabawne trawestacje znanych powiedzonek, pełne humoru antropomorfizacje "gospodarskie". Niemal wszystkie zawarte tutaj utwory powtarzają się w wydaniach zbiorowych: Brzechwa dzieciom, Bajki i baśnie, Sto bajek. Kaczka dziwaczka (I wydanie 1938) - to drugi z kolei tom wierszy Brzechwy, zawierający 14 krótkich pozycji. Podobnie jak pierwszy, zbiorek zaskakuje świeżością pomysłów i nowatorstwem formalnym. Wierszyki: Staś Pytalski, Żaba, Sójka, a także tytułowy należą do żelaznego repertuaru utworów dla najmłodszych. Wiersz tytułowy był parokrotnie osobno wydany w serii wydawniczej Naszej Księgarni "Poczytaj mi mamo", inne wiersze są stale przypominane w wydawnictwach zbiorowych: Brzechwa dzieciom, Bajki i baśnie, Sto bajek. Ptasie plotki, I wyd. 1946 - pierwszy wydany po wyzwoleniu zbiorek nowych wierszy Brzechwy. Najcenniejsze z nich to: Zapałka, Mrówka, Jajko, Kuma, Zegarek, Samochwała. Pan Drops i jego trupa, I wyd. 1946 - historia humorystyczno - przygodowa o 6 synach krawca Dropsa. Najdzielniejszy z nich tworzy cyrk objazdowy ze zwierzętami, zuskuje sławę i pojmuje księżniczkę za żonę. Znane motywy baśniowe przekształcone w sposób humorystyczny, przystępna forma wierszowa. Na wyspach Bergamutach, I wyd. 1948 - prócz kilku utworów wcześniej wydanych, zbiór zawiera nowe powojenne wiersze Brzechwy, m.in.: Grzyby, Atrament, Łata i dziura, Babulej i Babulejka, Kaczki. Opowiedział dzięcioł sowie, I wyd. 1948 - zabawna opowieść wierszem o zwierzętach leśnych, które założyły własną spółdzielnię. Książka pisana na zamówienie społeczne ( wydana z inicjatywy Powszechnej Spółdzielni Spożywców) jest świadectwem, że aktualny temat społeczny można ująć bez moralizatorstwa, w sposób dowcipny i atrakcyjny. Przygody rycerza Szaławiły, I wyd. 1948 - baśń fantastyczna utrzymana w stylu poematu heroikomicznego. Bohaterem jest średniowieczny rycerz Szaławiła, który traci kontenans na widok małej myszki (wyrażne nawiązanie do Stefka Burczymuchy - Konopnickiej M.). Sposób pisania pompatyczno - żartobliwy, zawarte w tekście aluzje i bardziej skomplikowane dowcipy słowne - dostępne dla nieco starszych dzieci. Brzechwa dzieciom, I wyd. 1953 - zawiera wybór najbardziej znanych małych form poetyckich z wcześniejszych zbiorków oraz 4 większe całości, które ukazały się również w osobnych wyd.: Opowiedział dzięcioł sowie, Szelmostwa lisa Witalisa, Pali się oraz Bronka i Stonka. Bajki i baśnie, I wyd. 1954 - zbiór zawiera kilkanaście drobnych wierszy zaczerpniętych z wcześniej wydanych tomów oraz 2 dłuższe utwory: Za króla Jelonka (zabawna historia o walce z owadami) oraz baśń o korsarzu Palemonie, ciekawy w pomyśle utwór, stylizowany na poemat heroiczny, o walce 4 królewiczów z grasującym po morzu okrętem pirackim, z humorystycznym zakończeniem. Magik: 1957 - 4 dłuższe utwory wierszowane, oparte na motywach podaniowych, związanych z określonymi regionami Polski. Sto bajek, I wyd. 1958 - obszerny zbiór zawiera nieomal wszystkie drobne utwory Brzechwy, podzielone na nowe cykle tematyczne: "Co w trawie piszczy", "Nurka do wody", "Lata ptaszek", "Gorzkie prawdy", "Androny", "Po nosie", "Wyssane z palca", " Prosimy o zwierzyńca" Śmiechu warte: 1964 - zbiorek ten przynosi pozycje bardzo interesujące, w większości odrębne w stosunko od dotychczasowego stylu poety. Są tutaj m.in. zabawne wierszyki zbliżone do ang. Nursery rhymes, zgrabna gadka łańcuszkowa Szpak, piękny liryk Jak rozmawiać trzeba z psem, poetycko - romantyczny poemacik Bajka o rudobrodym koźle, o siedmiu jeźdźcach, o złotej wieży i o szczurze - praszczurze. Od baśni do baśni, I wyd. 1965 - zbiór zawiera najcelniejsze, omówione osobno, poematy żartobliwe Brzechwy, a ponadto wesołą i prościutką, stylizowaną na naiwność opowieść o przygodach krasnoludków - wisusów. Pan Kleks, I wyd. 1968 - obszerna opowieść baśniowa, złożona z 3 części, wydanych wcześniej osobno: Akademia pana Kleksa, I wyd. 1946,; Podróże pana Kleksa, I wyd. 1961; Tryumf pana Kleksa, 1965. W baśni tej spotykają się wszystkie nieomal postacie znane z poematów Brzechwy. Bohaterowie ci zwiedzają wraz z panem Kleksem różne baśniowe królestwa, podróżują lądem, powietrzem, zwiedzają głębiny morza. Powstała fantastyczno - przygodowa historia, w której elementy farsy i komedii obyczajowej wiążą się z satyrą i groteską o wyraźnych aktualnych akcentach. W ostatnim t. Utwór nabiera cech nowoczesnej baśni poetyckiej, w której dominuje pochwała wyobraźni. Baśń przerobiona na widowisko teatralne. Bajki Samograjki - zbiór powszechnie znanych, tradycyjnych baśni napisanych wierszem przez Brzechwę i wzbogaconych muzyką przez M. Janicza (Czerwony Kapturek, Kot w butach, Kopciuszek) i S. Kisielewskiego (Jaś i Małgosia). Śpiewane baśnie mogą być nie tylko lekturą dla młodszych dzieci, ale i umuzykalniającą zabawą.


Z KALENDARIUM JANA BRZECHWY
1915
młodzieńczy debiut autorski

1920 21 autor i wykonawca satyrycznych tekstów kabaretowych - pseudonim Szer-Szeń

Do 1938 tworzy lirykę refleksyjną i nastrojową

1938 pierwszy zbiór wierszy dla dzieci Tańcowała igła z nitką

1939 Kaczka dziwaczka

1946   zbiory wierszy: Pan Drops i jego trupa, Przygody Pchły Szach-  rajki,Ptasie plotki, Opowiedział dzięcioł sowiei opowieść fantastyczna prozą Akademia pana Kleksa

1948 zbiór Na Wyspach Bergamutach

W następnych latach wydawano często jego utwory, które łączono w zbiory np.

Brzechwa dzieciom lub Sto bajek.

1961 Podróże pana Kleksa

1965 „”Triumf pana Kleksa

W 1963 roku Kazimierz Dejmek wyreżyserował widowisko sceniczne Przygoda pana Kleksa

Dorobek Jana Brzechwy to kilka zbiorów wierszy satyrycznych oraz zbiór Liryka mego życia, powieść autobiograficzno-wspomnieniowa Gdy owoc dojrzewa, psychologiczna Opowiadania drastyczne. Przekładał także utwory pisarzy rosyjskich (np. Czechowa). Jego utwory zostały przełożone na kilkanaście języków.